Waarom dienden de voorwerpen gemerkt te worden ?

Uit het voorgaande is gebleken dat vele werklieden uit de manufactuur van Meissen werden weggelokt om op andere plaatsen nieuwe manufacturen mede te helpen oprichten. Het gevolg hiervan was dat, in deze nieuw opgerichte manufacturen, in eerste instantie voorwerpen werden vervaardigd in de stijl van Meissen. Dit maakte het er uiteraard niet eenvoudiger op om het onderscheid te maken tussen "echt" en "namaak". Alhoewel men kan stellen dat de Meissen-manufactuur tot omstreeks het midden van de 18de eeuw onaantastbaar was inzake de kwaliteit van hun producten besloot men al in 1723 om over te gaan tot het aanbrengen van merktekens. Een kwestiel om de kwaliteit en herkomst te verzekeren ten behoeve van de kooplustigen. Ook de andere manufacturen namen dit gebruik over en identificeerden hun producten met een eigen merkteken.

Naast het manufactuur-merkteken werd tevens veelal een vorm-identificatienummer in het voorwerp geprent met daarbovenop soms ook nog een merkteken van de modelleur en / of de porseleinschilder die het voorwerp had ontworpen of beschilderd.

Wanneer in de loop van de 19^de eeuw ook de burgerij zich heel sterk begon te interesseren voor het porselein als verzamelobject, resulteerde dit in een nog meer stijgende vraag ten opzichte van het aanbod. Met andere woorden, een ideale gelegenheid voor het aanmaken van kopijen...

In Duitsland werd dan ook in 1875 overgegaan tot het opnemen (op verzoek) van de manufactuurmerken in het Reichswaren-zeichenregister (RWZR) zodat deze werden gepatenteerd.

De eerste manufactuur die zijn merken in het RWZR liet optekenen was de K.P.M. van Berlijn. Ook de Meissen-manufactuur behoorde tot de eersten om haar merktekens te laten registreren, om alzo en indien nodig, gerechtelijke stappen te kunnen ondernemen indien werd vastgesteld dat andere manufacturen hun merktekens zouden kopiëren...